notepad

ที่จุดตัดของขอบฟ้าจรดกับขอบน้ำ
สายลมแห่งความทรงจำพัดพาผมมาที่นี่ ..
กลิ่นไอของทะเลยังอบอวลอยู่ในความรู้สึก
เสียงลูกคลื่นใหญ่น้อย ไล่ระลอก เห่กล่อมให้หลับไหลในนิทรา

ในความเปลี่ยวเหงา ผมเดินกลับมาในความรัก
ดินแดนที่อยู่ในรอยจำ ..
กาลเวลาอาจพรากหลายสิ่งหลายอย่างไปจากเรา
แต่ไม่อาจพรากความทรงจำจากผมถึงคุณไปได้

.
.
.
.
.
.
.
.
.

ขณะที่เขียนอยู่ ผมจำไม่ได้แน่ชัดว่ามีอะไรมาขัดจังหวะการเขียนของผม

แต่มันก็ทิ้งค้างอยู่แบบนี้ ผมคิดว่ามันยังไม่จบ

จำอารมณ์ที่ต่อเนื่องตอนนั้นไม่ได้ และเขียนต่อไม่ได้ ..

เลยเก็บมารวบรวมไว้ที่นี่

บางทีเวลาที่ผ่านไปแล้วก็พัดพาหลายสิ่งหลายอย่างไปจากเรา

บางอย่างหวลกลับมาและบางอย่าง จากไปตลอดกาล แต่ไม่ว่าจะอย่างไร

.. ไม่เคยมีอะไรเหมือนเดิม อีกต่อไป ..

Subside*

เที่ยงเศษ ..
กาแฟแก้วที่สองของวัน เย็นชืด
แต่ผมยังคงดื่มมัน ..
กาแฟที่เย็นชืด กับ อารมณ์ที่เฉยชา
ดูจะเข้ากันได้ดี ในความรู้สึกของผม


โลกหมุนผ่านชีวิตผมไปเรื่อยเรื่อย
ผมกำลังย่อย บางอย่างในตัวผมเอง
บางครั้งผมก็จำศีล ผมว่ามันเป็นเรื่องจำเป็นสำหรับชีวิต


ผมอ่าน " บุรีแห่งบรมพุทโธ " จบแล้ว
หนังสือเล่มนี้ ต่อยอด บางสิ่งที่อยู่ในใจ
ตอบคำถามบางคำถามที่อยู่ในตัวผมได้
หลายวันที่ผมใช้เวลาอ่านจนจบ
ทั้งทั้งที่ผมอ่านหนังสือเร็ว
ผมซึมซับตัวอักษร อ่านด้วยสัมผัส
และปล่อยให้ความเข้าใจ เป็นเรื่องของความรู้สึก


" ยิ่งกว่าสิทธิ พื้นฐานคือรักและเข้าใจ
ความเสมอภาคนั้นไม่เพียงพอ
มันเป็นเช่นเดียวกับสภาวะสมดุลย์หรือถ่วงดุลย์
และพร้อมเสมอที่จะพลิกผันเป็นการกดขี่เอารัดเอาเปรียบ
พลังของเสรีภาพคือกรุณา "
คัดจากบางตอนของ " บุรีแห่งบรมพุทโธ - เขมานันทะ "



ผมไม่เคยคิดถึงคำว่า เสรีภาพ
โดยนำมาเชื่อมโยงกับคำว่า กรุณา
แต่พอผมครุ่นคิด
ผมก็พบว่า ทั้งสองคำนี้เกี่ยวโยงกันอย่างลึกซึ้ง


ผมเห็นเงาตัวเองในน้ำ
บางครั้งน้ำกระเพื่อม .. ภาพก็พร่าเลือน
บางครั้งน้ำนิ่ง .. ภาพก็ชัดเจนขึ้นบ้าง
หรืออาจเป็นเพราะมีอารมณ์เข้ามาเกี่ยวข้อง
ภาพที่สะท้อนจึงเกี่ยวเนื่องกับอารมณ์เป็นพื้นฐาน
. ...
ฝนเมืองเม็ดใหญ่
ตกกระทบหลังคา
กาแฟแก้วที่สามถูกยกมาตั้งข้างกาย
กระไอร้อนของแสงแดดยามเที่ยง
ถูกเม็ดฝนขับไล่ขึ้นมา .. จนได้กลิ่น แดด
ความร้อนที่แผงตัวอยู่ ถูก ความเย็นขับไล่
บางอย่าง มักจะเข้ามาทดแทน บางอย่าง
.. เมื่อถึงเวลา ..






Click Here!

september blue*